ক্ৰয়ৰ সময়ত আদৰ্শ যেন লগা ফৰ্কলিফ্ট এখন মাত্ৰ কেইবছৰমানৰ পিছতেই অসামাজিক পছন্দলৈ পৰিণত হ’ব পাৰে। ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে মূল ক্ৰয়ৰ সিদ্ধান্তটো সদায় ভুল আছিল।
গুদামৰ কাৰ্য্যসমূহ দীঘলীয়া শিফটলৈ সম্প্ৰসাৰিত হ'ব পাৰে, লোড আলেখ্যনসমূহ স্থানান্তৰিত হ'ব পাৰে, আৰু বেটাৰী খৰচৰ চাহিদা বৃদ্ধি হ'ব পাৰে। প্ৰথমে ঋতু অনুসৰি শিখৰ কামৰ বোজা ঢাকিবলৈ কিনা ফৰ্কলিফ্ট এখন বছৰৰ বেছিভাগ সময় অচল হৈ থাকিব পাৰে। নিয়মীয়া ৰক্ষণাবেক্ষণ এতিয়াও সুলভ হ'ব পাৰে, তথাপিও এটা বিজুতিয়ে এতিয়া জটিল উৎপাদন লাইনসমূহ - লাইনসমূহ বন্ধ কৰিব পাৰে যিবোৰ বহৰ প্ৰথম মোতায়েন কৰাৰ সময়ত বহু কম সময়ৰ-সংবেদনশীল আছিল।
এইখিনিতে ফৰ্কলিফ্টমালিকীস্বত্বৰ মুঠ খৰচ (TCO)উপযোগী হৈ পৰে।
কিন্তু কাৰ্যক্ষেত্ৰত টিচিঅ'ক প্ৰায়ে সৰল কৰি পাঁচ বছৰীয়া মৌলিক স্প্ৰেডশ্বীটলৈ পৰিণত কৰা হয় যিয়ে কেৱল ক্ৰয় মূল্য, ইন্ধনৰ খৰচ আৰু নিয়মীয়া ৰক্ষণাবেক্ষণৰ হিচাপ দিয়ে। এই পদ্ধতিয়ে বহুত বেছি জটিল প্ৰশ্ন এটাক উপেক্ষা কৰে:
ফৰ্কলিফ্ট নিৰ্বাচনক নিৰ্দেশনা দিয়া মূল অপাৰেটিং অৱস্থা আৰু আজিৰ প্ৰকৃত-বিশ্বৰ কৰ্মপ্ৰবাহৰ মাজত কি সলনি হৈছে?
এই একক প্ৰশ্নই প্ৰায়ে আটাইতকৈ ব্যৱহাৰিক পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ নিৰ্ধাৰণ কৰে: ইউনিটটো ধৰি ৰাখিব লাগে নে মেৰামতি কৰিব লাগে, বহৰখন পুনৰ বিন্যাস কৰিব লাগে নে সলনি কৰিব লাগে।
ক্ৰয় মূল্য সাধাৰণতে দেখাত আটাইতকৈ সহজ খৰচ
এটা ফৰ্কলিফ্টৰ উদ্ধৃতি স্পষ্ট।দীৰ্ঘ-ম্যাদী খৰচ নহয়।
এটা বিশ্বাসযোগ্য টিচিঅ' গণনাই সম্পূৰ্ণ জীৱনচক্ৰৰ খৰচৰ কাৰক হ'ব লাগিব: মুঠ অধিগ্ৰহণৰ খৰচ, শক্তি খৰচ, বেটাৰী আৰু চাৰ্জিং আন্তঃগাঁথনি, ৰক্ষণাবেক্ষণ, পৰিধানযোগ্য অংশ, শ্ৰমৰ সময়, অপৰিকল্পিত ডাউনটাইম, আৰু অৱশিষ্ট সম্পত্তিৰ মূল্য।
প্ৰত্যাহ্বানটো হ’ল এই খৰচসমূহ একেদৰে বৃদ্ধি নহয়। ফৰ্কলিফ্ট এখনে প্ৰথম দুবছৰ মসৃণভাৱে কাম কৰিব পাৰে। তথাপিও কাৰ্য্যকৰী আৰ্হি সলনি হোৱাৰ লগে লগে বা উপাদানৰ পৰিধান বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে, লুকাই থকা খৰচৰ উত্থান হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে - খৰচ যিবোৰ প্ৰাৰম্ভিক ক্ৰয় পৰ্যায়ত স্পষ্ট নাছিল।
উদাহৰণস্বৰূপে বহৰৰ আকাৰ লওক।
আমেৰিকাৰ এটা খাদ্য আৰু পানীয় বিতৰণ অভিযানে ১৩৫খনতকৈও অধিক ট্ৰাক চলাই আছিল। বহৰ আৰু শক্তিৰ তথ্য বিশ্লেষণ কৰাৰ পিছত কোম্পানীটোৱে কাৰ্য্যকৰী পৰিমাণ বজাই ৰাখি বহৰখন ৭৫খনলৈ হ্ৰাস কৰে। এই গোচৰটোৱে ১৮ মাহত ১১২ লাখ ডলাৰ সঞ্চয় হোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে আৰু প্ৰথম বছৰত ৪ লাখ ৮৪ হাজাৰ অতিৰিক্ত পেলেট স্থানান্তৰিত হৈছে।
আমোদজনক কথাটো কেৱল এইটো নহয় যে কম ফৰ্কলিফ্টৰ দাম কম।
অডিটত দেখা গ’ল যে মূল বহৰখন ইয়াৰ প্ৰকৃত দক্ষতা সম্ভাৱনাৰ বহু তলত চলি আছিল।
এই পাৰ্থক্য বুজিবলৈ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। এটা কম ব্যৱহাৰ কৰা ফৰ্কলিফ্টে এতিয়াও চলি থকা ওভাৰহেড কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। মেচিনটো কৰ্মদিনৰ বেছিভাগ সময় অচল হৈ থাকিলেও মূল্য হ্ৰাস, বীমা, নিয়মীয়া ৰক্ষণাবেক্ষণ, ইন্ধন বা বেটাৰীৰ মাচুল, আৰু সংৰক্ষণৰ খৰচ স্থায়ী হৈ থাকে।
এজন বহৰ পৰিচালকৰ বাবে, সেয়েহে অধিক সঁজুলি যোগ কৰাৰ আগতে ব্যৱহাৰ পৰীক্ষা কৰিব লাগে।
যেতিয়া ফৰ্কলিফ্ট সমস্যা নহয়, তেতিয়া শক্তি ব্যৱস্থাটো চাওক
বহু ব্যৱসায়ীয়ে ইলেক্ট্ৰিক ফৰ্কলিফ্টৰ টিচিঅ’ক এটা প্ৰশ্নলৈকে সৰল কৰি তোলে: প্ৰতি ইউনিটত বিদ্যুতৰ খৰচ কিমান?
এই সংকীৰ্ণ দৃশ্য উচ্চ-ব্যৱহাৰ কাৰ্য্যসমূহৰ বাবে চুটি হয়। প্ৰকৃত দীৰ্ঘম্যাদী খৰচ বেটাৰীৰ ক্ষমতা, দৈনিক অপাৰেটিং ঘন্টা, উপলব্ধ চাৰ্জিং উইণ্ড', বেটাৰী শ্বেপিং কম্পাঙ্ক, চাৰ্জাৰ অভিগম্যতা, আৰু দীৰ্ঘকালীন সলনি চক্ৰৰ দ্বাৰা গঢ় দিয়া হয়।
টয়োটাই এটা উপযোগী গোচৰৰ নথিভুক্ত কৰিছিল য'ত এজন গ্ৰাহকে ৯৩৫ Ah লিড-এচিড বেটাৰীৰ সৈতে দুটা ১০-ঘণ্টাৰ শ্বিফ্ট চলাইছিল। ইয়াৰ ব্যৱহাৰযোগ্য ক্ষমতা আছিল ৭৪৮ আহ। দুসপ্তাহৰ এক শক্তি অধ্যয়নত গড় দৈনিক ব্যৱহাৰ ১,৩৮০ Ah আৰু শীৰ্ষ ১,৪২৬ Ah জুখিছিল।
উপৰিউক্ত বিষয়টো যেন অৱক্ষয়ী, বয়সীয়াল বেটাৰী। কিন্তু কাৰ্য্যকৰী তথ্যই কাৰণলৈ আঙুলিয়াই দিছিল: ছাইটটোৰ শক্তিৰ ছেটআপ ইয়াৰ প্ৰকৃত কৰ্তব্য চক্ৰৰ সৈতে মিল নাছিল।
টয়োটাৰ পৰামৰ্শ স্পষ্ট আছিল: প্ৰতিখন ফৰ্কলিফ্টত হয় ডুৱেল লিড-এচিড বেটাৰী বা লিথিয়াম-আয়ন প্ৰযুক্তিৰ দৰে বিকল্প শক্তি সমাধানৰ প্ৰয়োজন আছিল।
ই কেৱল আপফ্ৰন্ট বেটাৰীৰ মূল্য তুলনা কৰাতকৈ বহুত বেছি মূল্যৱান TCO পাঠ প্ৰদান কৰে। এটা কম-খৰচৰ বেটাৰীয়ে প্ৰায়ে সঘনাই শ্বেপ, বৰ্ধিত চাৰ্জিং ডাউনটাইম আৰু অতিৰিক্ত শ্ৰমৰ কামৰ পৰা লুকাই থকা ওভাৰহেড আনে - কাৰকসমূহ ইয়াৰ ষ্টীকাৰৰ মূল্যই কেতিয়াও প্ৰতিফলিত নকৰে।
শুদ্ধ মূল্যায়ন প্ৰশ্নটো হ’ল:আপোনাৰ শক্তি ব্যৱস্থাই আপোনাৰ প্ৰকৃত শ্বিফ্ট সময়সূচী সম্পূৰ্ণৰূপে সমৰ্থন কৰিব পাৰিবনে, অনাকাংক্ষিত ডাউনষ্ট্ৰিম কাৰ্য্যকৰী খৰচ সৃষ্টি নকৰাকৈ?
ইলেক্ট্ৰিক, ডিজেল বা এল পি জি: কামৰ বোজাই সিদ্ধান্ত ল’ব লাগে
কোনো এটা পাৱাৰট্ৰেইনে প্ৰতিটো পৰিস্থিতিত সৰ্বনিম্ন পাঁচ-বছৰৰ TCO প্ৰদান নকৰে। অনুকূল পছন্দ নিৰ্ভৰ কৰে ফৰ্কলিফ্টে ক'ত কাম কৰে, ই কিমান নিবিড়ভাৱে কাম কৰে, আৰু আপোনাৰ ব্যৱসায়ে কোনবোৰ কাৰ্য্যকৰী খৰচক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে।
বৈদ্যুতিক ফৰ্কলিফ্ট
বৈদ্যুতিক ফৰ্কলিফ্টে ঘৰৰ ভিতৰৰ গুদাম, খাদ্য প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ সুবিধা, আৰু শূন্য নিৰ্গমন, কম শব্দ, আৰু পৰিষ্কাৰ কৰ্ম পৰিৱেশক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া কৰ্মস্থলীত উত্তম। কিন্তু উচ্চ কাৰ্য্যকৰী ব্যৱহাৰে খৰচৰ কেলকুলাছ সম্পূৰ্ণৰূপে স্থানান্তৰিত কৰে।
দীঘলীয়া চাৰ্জিং চক্ৰ আৰু সঘনাই বেটাৰী শ্বেপে শক্তি সঞ্চয়ক ক্ষতিপূৰণ কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত হেৰুৱা ৰানটাইম আৰু অতিৰিক্ত শ্ৰমৰ ওভাৰহেড হয়।
ইটালীৰ চিকিটা কলৰ সুবিধাই পৰিচালনা-নেতৃত্বাধীন বহৰ ডিজাইনৰ এক ডাঙৰ বাস্তৱ-বিশ্বৰ উদাহৰণ আগবঢ়ায়। ইয়াৰ উষ্ণতা-নিয়ন্ত্ৰিত স্থানত সংকীৰ্ণ, অফছেট আইলেণ্ড, একাধিক লোডিং ডক, আৰু কঠোৰ পেলেট-নিয়ন্ত্ৰণ চাহিদাৰ বৈশিষ্ট্য আছে। সকলো কামৰ বাবে একক ফৰ্কলিফ্ট মডেলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে ছাইটটোৱে ইলেক্ট্ৰিক কাউণ্টাৰবেলেন্স ফৰ্কলিফ্ট, পেলেট ট্ৰাক আৰু অৰ্ডাৰ পিকাৰৰ মিশ্ৰিত বহৰ নিয়োগ কৰিছিল।
ইয়াৰ দ্বাৰা এটা মূল নীতিৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হৈছে:সৰ্বনিম্ন TCO এটা ভালদৰে মিল থকা বহৰ বিন্যাসৰ পৰা আহে, কেৱল এটা সস্তা ব্যক্তিগত ফৰ্কলিফ্ট ইউনিটৰ পৰা নহয়।
ডিজেল ফৰ্কলিফ্ট
ডিজেল ফৰ্কলিফ্টসমূহ বাহিৰৰ কাম, বৰ্ধিত শ্বিফ্ট, গধুৰ বোজা, আৰু দ্ৰুত, সুবিধাজনক ইন্ধন ভৰোৱাৰ প্ৰয়োজন হোৱা যিকোনো কাৰ্য্যকলাপৰ বাবে অতি ব্যৱহাৰিক হৈয়েই থাকে।
খৰচৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি হয় যেতিয়া লঘু-কৰ্তব্যৰ কামৰ বাবে গধুৰ-ডিজেল সঁজুলি। যেতিয়া আপোনাৰ বহৰৰ এটা অংশই গধুৰ বাহিৰৰ বোজা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, ঘৰৰ ভিতৰৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে প্ৰতিটো ইউনিটক একে গধুৰ-কৰ্তব্য ধাৰ্য্যকৰণলৈ প্ৰামাণিককৰণ কৰিলে ক্ৰয়, ইন্ধন আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণ খৰচ - বৃদ্ধি কৰে আৰু কোনো স্পষ্ট কাৰ্য্যকৰী সুবিধা নাই।
এল পি জি ফৰ্কলিফ্ট
এল পি জি আকৰ্ষণীয় হৈ পৰে যেতিয়া আন্তঃগাঁথনি চাৰ্জ কৰাতকৈ ইন্ধন ভৰোৱাৰ গতি অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ।
ডায়েজিঅ’ই এটা উপযোগী উদাহৰণ আগবঢ়াইছে। ইয়াৰ ইলেক্ট্ৰিক ফ্লীটৰ বাবে দীঘলীয়া চাৰ্জিং সময়ৰ প্ৰয়োজন হৈছিল, আনহাতে বেটাৰী সলনি কৰিবলৈ এঘণ্টা সময় লাগিব পাৰে আৰু অপাৰেটিং প্ৰক্ৰিয়াত শ্ৰম যোগ হ’ব পাৰে। সেই বটলনেক আঁতৰাবলৈ কোম্পানীটোৱে এল পি জি ফৰ্কলিফ্ট আৰু বাল্ক-গেছ ইন্ধন ভৰোৱাৰ দিশলৈ গুচি গ’ল।
এই গোচৰে প্ৰমাণ নকৰে যে এল পি জি বৈদ্যুতিক শক্তিতকৈ সাৰ্বজনীনভাৱে সস্তা। ই এটা মূল নিয়ম শক্তিশালী কৰে: আপোনাৰ শক্তি ব্যৱস্থাপ্ৰণালীয়ে আপোনাৰ কাৰ্য্যকৰী গতিৰ সৈতে প্ৰান্তিককৰণ কৰিব লাগিব।
ডাউনটাইমৰ খৰচ প্ৰায়ে স্প্ৰেডশ্বীটৰ পৰা নোহোৱা হয়
ৰক্ষণাবেক্ষণ চালানসমূহ অনুসৰণ আৰু ৰেকৰ্ড কৰাটো সহজ। হেৰুৱা উৎপাদন খৰচ অৱশ্যে মানক খৰচৰ পত্ৰত খুব কমেইহে দেখা যায়।
ধৰি লওক সাধাৰণ ষ্ট’ৰেজ গুদামত থকা ফৰ্কলিফ্ট এখন দুঘণ্টাৰ বাবে ৰৈ যায়। আন এটা ট্ৰাকে ঠাই ল'ব পাৰে।এটা উৎপাদন প্লাণ্টত একেটা দুঘণ্টাৰ বিচ্ছিন্নতাই সামগ্ৰী যোগানত ব্যাঘাত জন্মাব পাৰে, আউটবাউণ্ড লোডিংত বিলম্ব কৰিব পাৰে, আৰু সমগ্ৰ দলটোৰ বাবে অদক্ষ ৱৰ্কআৰউণ্ড কৰিবলৈ বাধ্য কৰিব পাৰে।
দুয়োটা পৰিস্থিতিতে মেৰামতিৰ খৰচ একে হ’ব পাৰে, কিন্তু সামগ্ৰিকভাৱে ব্যৱসায়িক প্ৰভাৱ বহু বেলেগ।
এই কাৰণেই ডাউনটাইমক এটা মূল TCO চলক হিচাপে গণনা কৰিব লাগিব, কেৱল মাজে মাজে ৰক্ষণাবেক্ষণৰ দুৰ্ঘটনা হিচাপে চোৱা নহয়।
অনুসৰণ কৰিবলগীয়া এটা ব্যৱহাৰিক সূত্ৰ হ’ল:ডাউনটাইম খৰচ=হেৰুৱা উৎপাদনশীল ঘন্টা + বেকআপ সঁজুলি / শ্ৰম খৰচ + গৌণ কাৰ্য্যকৰী লোকচান
সঠিক পৰিসংখ্যা সদায়-ছাইটৰ অৱস্থাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। কোনো এটা-আকাৰ-ফিট-সকলো ঘণ্টাৰ ডাউনটাইম খৰচ নাই, কাৰণ প্ৰতিটো সুবিধাই বিভিন্ন ধৰণে ফৰ্কলিফ্টৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
ক্ৰয় ব্যৱস্থাপকৰ বাবে, ইয়াতেই হৈছে য'ত বিক্ৰীৰ পিছৰ সমৰ্থনে প্ৰত্যক্ষভাৱে স্পষ্ট মূল্য যোগ কৰে। অলপ বেছি আপফ্ৰন্ট মূল্যৰ এটা ফৰ্কলিফ্টে উন্নত দীৰ্ঘকালীন অৰ্থনীতি প্ৰদান কৰিব পাৰে যেতিয়া ই স্থানীয় অংশৰ উপলব্ধতা, নিৰ্ভৰযোগ্য সেৱাৰ সঁহাৰি, আৰু সাধাৰণ মেৰামতিৰ দ্ৰুত টাৰ্ণআউটৰ পৰা লাভৱান হয়।
ফৰ্কলিফ্টৰ দক্ষতাতকৈ বহৰৰ আকাৰ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ হ’ব পাৰে
এইটো এটা ক্ষেত্ৰ য’ত টিচিঅ’ বিশ্লেষণে ক্ৰয়ৰ সিদ্ধান্ত সম্পূৰ্ণৰূপে সলনি কৰিব পাৰে।
এটা কোম্পানীয়ে হয়তো অধিক কাৰ্যক্ষম ফৰ্কলিফ্ট বিচাৰিছে আনহাতে আচল সমস্যাটো হ’ল ইয়াৰ হাতত অত্যধিক ফৰ্কলিফ্ট আছে।
হাগেবাউ লজিষ্টিক গোচৰটোত পাঁচটা স্থানত প্ৰায় ২০০খন ট্ৰাক জড়িত আছিল। বহৰ বিশ্লেষণে কম ব্যৱহৃত বা ভুলকৈ নিৰ্দিষ্ট কৰা সঁজুলি চিনাক্ত কৰে, আৰু তাৰ পিছত মূল বহৰ ২০% হ্ৰাস কৰা হয়, আনহাতে ঋতুভিত্তিক শিখৰৰ বাবে অতিৰিক্ত সঁজুলি উপলব্ধ হৈ থাকে।
সেইটোৱে বহৰৰ ক্ষমতাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰাৰ এক উপযোগী পদ্ধতি সৃষ্টি কৰে:
স্থায়ী কাৰ্য্যকৰী চাহিদাৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট সঁজুলিৰ প্ৰয়োজন হয়, কিন্তু শীৰ্ষ ঋতুভিত্তিক চাহিদাৰ বাবে সদায় স্থায়ী বহৰ সম্পত্তিৰ প্ৰয়োজন নহয়।
যেতিয়া বছৰি সৰ্বোচ্চ ফৰ্কলিফ্ট সংখ্যাৰ প্ৰয়োজন হয় মাত্ৰ কেইসপ্তাহ বা মাহৰ বাবে, ভাড়া বা নমনীয় ক্ষমতা কৌশল গ্ৰহণে প্ৰায়ে বছৰজুৰি অচল সঁজুলিৰ মালিক হোৱাতকৈ বহুত ভাল TCO প্ৰদান কৰে।
ক্ৰয় দলৰ বাবে এইটো বহুত গুৰুত্বপূৰ্ণ, কাৰণ বহৰৰ আকাৰে আগতীয়া ক্ৰয় খৰচতকৈ বহু বেছি প্ৰভাৱ পেলায়। ইয়াৰ উপৰিও ই চলি থকা অভাৰহেডসমূহো নিৰ্দেশ কৰে য'ত অন্তৰ্ভুক্ত আছে:
ৰক্ষণাবেক্ষণ চুক্তিৰ পৰিসৰ; বেটাৰীৰ তথ্যৰ আয়তন; প্ৰয়োজনীয় চাৰ্জিং আন্তঃগাঁথনি; অপাৰেটৰৰ কৰ্মচাৰী আবণ্টন; on-site সংৰক্ষণ স্থান; বাৰ্ষিক সম্পত্তিৰ মূল্য হ্ৰাস; অতিৰিক্ত সঁজুলিৰ মজুত।
বহু ক্ষেত্ৰত, এটা অতিৰিক্ত ফৰ্কলিফ্ট আঁতৰাই দিলে দহটা সক্ৰিয় ইউনিটৰ ইন্ধন বা শক্তিৰ কাৰ্যক্ষমতা উন্নত কৰাতকৈ অধিক খৰচ ৰাহি হয়।
পুৰণি ফৰ্কলিফ্ট এখন পুৰণি হোৱাৰ বাবেই দামী নহয়
সঁজুলিৰ বয়সে সহায়ক সতৰ্কবাণী সূচক হিচাপে কাম কৰে, কিন্তু ই কেতিয়াও সলনি কৰাৰ একমাত্ৰ কাৰণ হ’ব নালাগে।
পুৰণি ফৰ্কলিফ্ট এখন আৰ্থিকভাৱে যুক্তিসংগত হৈ থাকিব পাৰে যেতিয়া বাৰ্ষিক ব্যৱহাৰ কম হয়, মেৰামতিৰ কাম ভৱিষ্যদ্বাণীযোগ্য হয়, অতিৰিক্ত অংশ উপলব্ধ হয় আৰু ডাউনটাইমৰ কাৰ্য্যকৰী প্ৰভাৱ কম হয়।
ব্যৱসায়িক ক্ষেত্ৰখন স্থানান্তৰিত হয় যেতিয়া একাধিক সমস্যা একেলগে হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে:
ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পোৱা মেৰামতিৰ কম্পাঙ্ক; অভাৱনীয় আৰু অপৰিকল্পিত ডাউনটাইম; জীৱন প্ৰতিস্থাপনৰ শেষ-প্ৰধান উপাদানসমূহ বয়সীয়াল হোৱাৰ ওচৰ চাপিছে; কঠিন-to-উৎস অতিৰিক্ত অংশ; কাৰ্য্যকৰী উৎপাদনশীলতা হ্ৰাস পোৱা; পুৰণি সঁজুলি স্পেকসমূহ যি বৰ্তমানৰ কাৰ্য্যপ্ৰবাহৰ সৈতে আৰু মিল নাথাকে।
AP Exhaust Products এ এটা উপযোগী বাস্তৱ-বিশ্বৰ উদাহৰণ আগবঢ়ায়।
কোম্পানীটোৱে নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি আহিছিল যদিও ৰক্ষণাবেক্ষণৰ খৰচ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো ক্ৰমান্বয়ে কঠিন হৈ পৰিছিল। ইয়াৰ বহৰ পৰ্যালোচনা কৰাৰ পিছত ই পুৰণি মিশ্ৰিত বহৰৰ ঠাইত নতুন বৈদ্যুতিক সঁজুলিৰে বহৰৰ আকাৰ বিতৰণ কেন্দ্ৰত ১৫% আৰু উদ্যোগত ২৮% হ্ৰাস কৰিলে। এটা প্ৰামাণিক ৰক্ষণাবেক্ষণ কাৰ্যসূচীৰ সৈতে যোৰ কৰিলে, ছাইটটোৱে সামগ্ৰিক ৰক্ষণাবেক্ষণৰ খৰচ ৩৫–৪৫% হ্ৰাস কৰে।
মূল টেক-এৱেটো কেৱল নতুন ফৰ্কলিফ্ট চলাবলৈ সস্তা হোৱাটোৱেই নহয়। জুখিব পৰা উন্নতি একেলগে একাধিক কাৰক অনুকূল কৰাৰ পৰা আহিছিল: বহৰৰ আকাৰ, সঁজুলিৰ মিলন, গাঁথনিগত ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু সুশৃংখলিত শক্তি ব্যৱস্থাপনা।
এই সামগ্ৰিক অনুকূলন হৈছে ঠিক যিটো এটা সঠিক TCO-কেন্দ্ৰিক সিদ্ধান্তই লাভ কৰিব লাগে।
ফৰ্কলিফ্ট টিচিঅ' মডেলত প্ৰকৃততে কি যাব লাগে?
আপুনি এবাৰ বাস্তৱ জগতৰ অপাৰেটিং অৱস্থাসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে মেপ কৰিলে, TCO গণনা নিজেই মোটামুটি সহজ হৈ পৰে।
অধিগ্ৰহণ
সম্পূৰ্ণ আপফ্ৰন্ট বিনিয়োগৰ বাবে একাউণ্ট: ফৰ্কলিফ্ট, বেটাৰী, চাৰ্জাৰ, সংলগ্ন, মালবাহী, কমিচনিং, আৰু সমৰ্থনকাৰী আন্তঃগাঁথনি।
শক্তি
আপুনি যেতিয়াই পাৰে প্ৰকৃত-চাইটৰ ব্যৱহাৰ তথ্যৰ ওপৰত আঁকক।
বাৰ্ষিক শক্তি খৰচ=প্ৰকৃত ব্যৱহাৰ × স্থানীয় শক্তিৰ মূল্য
যদি আপোনাৰ ইতিমধ্যে ঐতিহাসিক অন-ছাইট অপাৰেটিং ডাটা আছে তেন্তে কেৱল ৰেট কৰা ইন্ধন বা শক্তিৰ পৰিসংখ্যাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাটো এৰক।
ব্যৱস্থাপনা
ট্ৰেক: নিৰ্ধাৰিত ৰক্ষণাবেক্ষণ, অপৰিকল্পিত মেৰামতি, অতিৰিক্ত-পাৰ্টছ, সলনি কৰা টায়াৰ পৰিধান, কাৰিকৰী শ্ৰম, সেৱাৰ চুক্তি।
ডাউনটাইম
হেৰুৱা অপাৰেটিং ঘণ্টাৰ খৰচ আৰু উৎপাদন চলি থাকিবলৈ প্ৰয়োজনীয় যিকোনো সলনি সঁজুলি বা শ্ৰমৰ অনুমান কৰা।
পৰিশ্ৰম
জুখিব পৰা সময় অন্তৰ্ভুক্ত কৰক: বেটাৰী সলনি কৰা; চাৰ্জিং; ইন্ধন ভৰোৱা; পৰিদৰ্শন; ৰক্ষণাবেক্ষণ সমন্বয়।
অৱশিষ্ট মান
আপোনাৰ মালিকীস্বত্ব চক্ৰৰ শেষত প্ৰক্ষেপিত পুনৰ বিক্ৰী বা ব্যৱসায়-মূল্য কৰ্তন কৰক।
ইয়াৰ ফলত এটা ব্যৱহাৰিক কাৰ্য্যকৰী সূত্ৰ পোৱা যায়:
TCO=অধিগ্ৰহণ + শক্তি + ৰক্ষণাবেক্ষণ + আন্তঃগাঁথনি + ডাউনটাইম + শ্ৰম-সম্পৰ্কীয় খৰচ − অৱশিষ্ট মূল্য
এটা জটিল পদক্ষেপ প্ৰায়ে হেৰুৱাই পেলোৱা হয়। কেৱল মুঠ খৰচৰ তুলনা কেঁচা ডলাৰত নকৰিব। য'ত তথ্যই অনুমতি দিয়ে, গণনাও কৰক:প্ৰতি অপাৰেটিং ঘণ্টাত TCO বা প্ৰতি স্থানান্তৰিত পেলেটত TCO।
দ্য ফ'টিচিঅ' পৰ্যালোচনাৰ পিছত সম্ভাৱ্য উত্তৰসমূহ
এটা ভাল টিচিঅ’ বিশ্লেষণ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে ক্ৰয়ৰ পৰামৰ্শত শেষ হ’ব নালাগে।
ইয়াৰ চাৰিটা বৈধ ফলাফল আছে।
ৰাখক
ফৰ্কলিফ্ট এতিয়াও প্ৰয়োগৰ বাবে উপযুক্ত, ব্যৱহাৰৰ স্তৰ যুক্তিসংগত, আৰু চলি থকা অপাৰেটিং খৰচ ভৱিষ্যদ্বাণীযোগ্য হৈ থাকে।
মেৰামতি
খৰচৰ সমস্যা এটা বিফল উপাদানৰ পৰাই উদ্ভৱ হয়, তথাপিও মেচিনটো নিজেই ই কৰা কামৰ বাবে ভালদৰে উপযুক্ত হৈ থাকে।
পুনৰ বিন্যাস কৰক
এই ফলাফল সঘনাই উপেক্ষা কৰা হয়।
সম্ভাৱ্য সালসলনিসমূহৰ ভিতৰত আছে:
অতিৰিক্ত বেটাৰী ক্ষমতা; উন্নত চাৰ্জিং ছেট-আপ; বহৰ পুনৰ বিতৰণ; আপডেট কৰা ৰক্ষণাবেক্ষণ কভাৰেজ; শীৰ্ষ-কালৰ চাহিদাৰ বাবে অস্থায়ী সঁজুলি; বিশেষজ্ঞ কামৰ বাবে বিশেষজ্ঞ ট্ৰাক।
টয়োটাৰ কেছে এই কথাটোৰ এটা ভাল উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে। মেচিনবোৰ যান্ত্ৰিকভাৱে কাৰ্যক্ষম হৈয়েই থাকিল, তথাপিও ইহঁতৰ বেটাৰী ছেটআপে বাস্তৱ জগতৰ শক্তিৰ চাহিদাৰ সৈতে খাপ খাব পৰা নাছিল। শক্তি ব্যৱস্থাটোৰ পুনৰ কামে আন এটা মানক ফৰ্কলিফ্ট ক্ৰয় কৰাতকৈ মূল সমস্যাটোক অধিক ফলপ্ৰসূভাৱে সমাধান কৰিলে।
প্ৰৰ্তিস্থাপন কৰা
প্ৰতিস্থাপনৰ ব্যৱসায়িক যুক্তিযুক্ততা থাকে যেতিয়া বহৰখনে ব্যৱস্থাগত খৰচ-চালিত সমস্যাসমূহ বিকশিত কৰে:
অভাৱনীয় ৰক্ষণাবেক্ষণ খৰচ; ডাউনটাইম ফ্ৰিকুৱেন্সি বৃদ্ধি পোৱা; উৎপাদনশীলতা হ্ৰাস পোৱা; জীৱনৰ শেষ-({1}}ৰ ওচৰ চাপি অহা মূল উপাদানসমূহ; অতিৰিক্ত অংশৰ উৎস বিচাৰি উলিওৱাত অসুবিধা বৃদ্ধি পাইছে; মূল ধাৰ্য্যকৰণসমূহ আৰু বৰ্তমানৰ কাৰ্য্যসমূহৰ সৈতে প্ৰান্তিককৰণ নকৰে।
মূল পাৰ্থক্যটো: সলনি কৰিলে কেৱল সঁজুলিৰ বয়সৰ সৈতে মোকাবিলা কৰা নহয়, প্ৰকৃত খৰচৰ সমস্যা এটা সমাধান হ’ব লাগে।
ক্ৰয় আৰু পৰিচালনাই একেটা টিচিঅ’ক কেনেকৈ বেলেগ ধৰণে পঢ়িব লাগে
অপাৰেচন মেনেজাৰসকলে দৈনিক অপাৰেচনেল দৃষ্টিকোণৰ পৰা টিচিঅ’ৰ মূল্যায়ন কৰে। সিহঁতে -চাইটৰ পৰিৱেশনত বাস্তৱ-সময়ত গুৰুত্ব দিয়ে:
প্ৰতিটো শ্বিফ্টৰ আৰম্ভণিতে ফৰ্কলিফ্টখন ব্যৱহাৰৰ বাবে সাজু হৈছেনে?
বেটাৰীটো সম্পূৰ্ণ কামৰ সময়লৈকে টিকি থাকেনে?
ইউনিটে অপাৰেটৰক লেহেমীয়া নকৰাকৈ লোড চম্ভালিব পাৰিবনে?
ফৰ্কলিফ্টখন কিমান সঘনাই ভাঙি যায়?
ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বাবে অপেক্ষা কৰি কিমান কামৰ সময় হেৰাই যায়?
ইয়াৰ বিপৰীতে ক্ৰয় আৰু বিত্তীয় দলসমূহে একেবোৰ সঁজুলিৰ মূল্যায়ন বিত্তীয় আৰু কৌশলগত দৃষ্টিকোণৰ পৰা কৰে:
দীৰ্ঘম্যাদী সঁজুলিৰ খৰচ ভৱিষ্যদ্বাণীযোগ্য নেকি?
প্ৰকৃত চাহিদাৰ বাবে বহৰৰ আকাৰ উপযুক্ত নেকি?
সঁজুলিসমূহৰ বাবে অতিৰিক্ত নতুন আন্তঃগাঁথনিৰ প্ৰয়োজন হ’বনে?
চলি থকা ৰক্ষণাবেক্ষণৰ খৰচ কিমান স্পষ্ট আৰু স্বচ্ছ?
অব্যৱহৃত সম্পত্তিত কিমান মূলধন আবদ্ধ হৈ থাকে?
সেৱা জীৱনৰ শেষত ফৰ্কলিফ্টে কিমান অৱশিষ্ট মূল্য ৰাখিব?
কেৱল দুয়োটা দৃষ্টিভংগীয়েই সম্পূৰ্ণ ছবি এখন নিদিয়ে। কম আপফ্ৰন্ট খৰচৰ ফৰ্কলিফ্ট এতিয়াও দৈনন্দিন কাম-কাজৰ বাবে সমস্যাজনক পছন্দ হ’ব পাৰে। একেদৰে, এটা উচ্চ-ছাইটত প্ৰদৰ্শন কৰা মেচিনে ক্ৰয় দলৰ বাবে অপ্ৰয়োজনীয় মূলধনী চাপ আনিব পাৰে।
এটা সুস্থ TCO-ভিত্তিক ক্ৰয় সিদ্ধান্তই কাৰ্য্যকৰী আৰু আৰ্থিক দুয়োটা প্ৰয়োজনীয়তাৰ মাজত ভাৰসাম্য ৰক্ষা আৰু সন্তুষ্ট কৰিব লাগিব।
পৰৱৰ্তী ফৰ্কলিফ্ট অৰ্ডাৰত স্বাক্ষৰ কৰাৰ আগতে এই পাঁচটা বস্তু পৰীক্ষা কৰক
তুলনাসমূহ উদ্ধৃতিলৈ পোনে পোনে জপিয়াই যোৱাৰ আগতে, আপোনাৰ প্ৰকৃত অন-ছাইট কাৰ্য্যসমূহ মূল্যায়ন কৰি আৰম্ভ কৰক।
১/ প্ৰকৃত ব্যৱহাৰ
প্ৰকৃততে প্ৰতিখন ফৰ্কলিফ্টে কিমান ঘণ্টা কাম কৰি আছে?
২/ কৰ্তব্য চক্ৰ
কিমান শ্বিফট চলি আছে? ভ্ৰমণৰ কম্পাঙ্ক, লোড স্পেচিফিকেশন আৰু কৰ্ম পৰিৱেশ কি?
৩/ শক্তিৰ চাহিদা
বেটাৰী, চাৰ্জাৰ, ইন্ধন ব্যৱস্থা বা ইন্ধন ভৰোৱাৰ ব্যৱস্থাই প্ৰকৃত কামৰ বোজা সমৰ্থন কৰিব পাৰেনে?
৪/ ডাউনটাইম এক্সপ’জাৰ
যেতিয়া এটা জটিল ফৰ্কলিফ্ট অফলাইন হয় তেতিয়া কি আৰ্থিক আৰু কাৰ্য্যকৰী লোকচান হয়?
৫/ বহৰৰ ক্ষমতা
আপুনি দৈনিক অবিৰত চাহিদাৰ বাবে ক্ৰয় কৰিছেনে, নে স্থায়ীভাৱে কেৱল ঋতুভিত্তিক শীৰ্ষ সময়ৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সঁজুলিৰ মালিক?
এই পাঁচটা পৰীক্ষাই কেৱল মৌলিক ফৰ্কলিফ্টৰ মূল্যৰ কাষে কাষে তুলনা কৰাতকৈ বহু বেছি কাৰ্য্যকৰী অন্তৰ্দৃষ্টি উন্মোচন কৰে।
চূড়ান্ত টেক-এৱে
দীৰ্ঘম্যাদী ফৰ্কলিফ্ট খৰচৰ সমস্যাসমূহ পাঁচ-বছৰীয়া ক্ৰয় খৰচ গণনা কৰাত সৰল ব্যৰ্থতাৰ পৰা খুব কমেইহে উদ্ভৱ হয়। বেছিভাগ TCO সমস্যাৰ সৃষ্টি হয় যেতিয়া সঁজুলি, বহৰ আৰু কাৰ্য্যকৰী ব্যৱস্থাপ্ৰণালীসমূহ ক্ৰমান্বয়ে প্ৰকৃত অন{3}}ছাইট কাৰ্য্যপ্ৰবাহৰ সৈতে প্ৰান্তিককৰণৰ বাহিৰত পৰে।
গুদামসমূহে অপাৰেটিং শ্বিফ্ট বৃদ্ধি কৰে, বেটাৰীয়ে আৰু দৈনিক কৰ্তব্য চক্ৰৰ লগত খাপ খাব নোৱাৰে, ঋতুভিত্তিক অস্থায়ী বহৰসমূহ স্থায়ী সম্পত্তি হৈ পৰে, আৰু বয়সীয়াল ফৰ্কলিফ্টসমূহে অত্যধিক ৰক্ষণাবেক্ষণৰ সময় খৰচ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
এসময়ত নূন্যতম বিঘিনি ঘটা এটা বিজুতিৰ ফলত এতিয়া সমগ্ৰ উৎপাদন লাইন বন্ধ হৈ যাব পাৰে। এইবোৰেই হৈছে সূক্ষ্ম পৰিৱৰ্তন যিয়ে সময়ৰ লগে লগে মুঠ মালিকীস্বত্বৰ খৰচক পুনৰ গঢ় দিয়ে।
যিকোনো ফৰ্কলিফ্ট সলনি কৰাৰ আগতে তিনিটা জটিল প্ৰশ্ন সুধিব:
ব্যক্তিগত যন্ত্ৰটো এতিয়াও দৈনন্দিন কামৰ বাবে উপযুক্ত নেকি?
সামগ্ৰিক বহৰৰ আকাৰ প্ৰকৃত কাৰ্য্যকৰী চাহিদাৰ সৈতে মিল আছেনে?
শক্তি আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণ ব্যৱস্থাসমূহ সঁজুলিসমূহে প্ৰকৃততে কেনেকৈ কাম কৰে তাৰ সৈতে মিল আছেনে?
এই উত্তৰসমূহ ঠাইত থাকিলেহে পাঁচ-বছৰীয়া টিচিঅ’ তুলনাই সঠিক, অৰ্থপূৰ্ণ ফলাফল দিব পাৰে।
সৰ্বনিম্ন-TCO ফৰ্কলিফ্ট সদায় সৰ্বনিম্ন আপফ্ৰন্ট মূল্যৰ মডেল নহয়। ই হৈছে সঁজুলি আৰু বহৰ সংৰূপ যিয়ে ইয়াৰ সমগ্ৰ সেৱা জীৱনত নূন্যতম পৰিহাৰযোগ্য খৰচৰ সৈতে প্ৰয়োজনীয় আউটপুট ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰদান কৰে।
